Życie to seria pomyłek, życie to trud i nieznane,
na każdym życia zakręcie przeciwność spotykamy.
Tak trudno życie jest poznać, tak trudno życie zrozumieć,
tak cenne życie jest dla nas, a my go nie doceniamy.
Życie to sieć pajęcza, jest zwiewne i delikatne,
tak łatwo jest je uszkodzić, tak bardzo jest ono ulotne.
Drobna losu przeciwność zniszczyć natychmiast je może,
lecz trzeba w życiu znaleźć niewielki słońca promień.
Gdy Czarny Pan życie zabrać chce do swych mrocznych podziemi,
trzeba schwycić się ludzi, światłości, którą posiadamy.
Bo tylko oni, ludzie, ci, których tak kochamy,
ci, którzy dają nam szczęście, mogą nas ocalić.
Tylko oni jedyni wyrwą nas z śmierci szponów,
tylko oni potrafią Nadzieję przywołać do nas.
Teraz już to rozumiem, poznałam już te tajemnice,
choć nie znam życia ścieżek, wiem, skarb najcenniejszy to życie.
Kate, 2 II 2011r.
