***

Umiem wodzić wzrokiem,

ale czy potrafię patrzeć?

To trudna sztuka...

A czy umiem słuchać?

Coś wciąż mi umyka,

przechodzi tuż pod nosem,

igra ze mną jak z ogniem,

bezkarnie się wyśmiewa.

I wpędza mnie w coraz większą melancholię...

Co to za chochlik?

Nicpoń nieogarnięty..

Miłość?

Niee, miłość nie jest tak zuchwała.

Szczęście?

Czy ono ma tyle odwagi..?

Zaczaiłam się raz przed lustrem,

by w końcu ujrzeć czubek mego nosa.

I wiesz co zobaczyłam?

Dziewczynę z burzą włosów na głowie.

Z błyszczącymi oczyma

utkwionymi na czubku nosa.

Wodziła oczami, ale nie widziała.

A potem...

                                                           Pojawił się i znikł,

                                                                        a ona potrafiła już patrzeć.

                                                                                             Kate //bez daty, bez tytułu, bez przekazu//